“De opdracht was simpel: binnen de komende 19 uur een nieuwe plant vinden voor het volgende Kleurenlab-experiment. Terwijl ik aan het fantaseren was over welke planten ik zou tegenkomen had ik er nooit aan gedacht dat de keuze misschien wel pal naast ons huisje zou liggen.

Ik besloot toch even achterom te lopen, uit nieuwsgierigheid. Daar zag ik een soort blad dat ik altijd al eens had willen vinden, maar waarvan ik niet wist of deze überhaupt bestond; bladeren in de vorm van een ster (mijn favoriete vorm). Er lagen er een paar bij elkaar op een hoopje, maar zonder een spoor van andere bladeren of een boom waar ze van gevallen zouden kunnen zijn. Zo begon mijn zoektocht naar de stervormige balderen.

Eerst liep ik over de ene helft van het terrein. Ik kwam van alles tegen; hand gemaakte beeldjes die zich langs de paden verstopten, paddenstoelen die zich verzamelden tussen gesneden boomstammen, een plastic moederkoe en haar kalfje, die altijd dezelfde afstand zullen bewaren en verschillende tinten blauw en grijs die de lucht kleurde. Onderweg vond ik al een paar andere bladkandidaten; grote gele bladeren van een boom die in overvloed op de parkeerplaats lagen (van de tulpenboom) en een groen blad van een plant dat me deed denken aan de heg in onze voortuin (de laurierkers). Ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat het een van deze twee zou worden.

Toch besloot ik een stukje verder te lopen, in de hoop om de stervormige bladeren alsnog tegen te komen. En ja hoor — opeens stonden daar drie hoge bomen voor me die precies deze bladeren droegen. Ik was nog nooit zo blij geweest om een boom tegen te komen.

Ik ben benieuwd wat de amberboom ons zal geven, met al haar verschillende kleuren.”